รัตนาภรณ์'s profileเปลวเทียนPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
September 08 ฟังเเล้วอุ่นใจดีLove in your eyes
Sitting silent by my side Going on Holding hand Walking through the nights
- -ไม่ได้อัพมาตั้งหลายวันเเหนะ
ช่วงที่ผ่านมาก็มีวันเกิดเพื่อนๆไปหลายคน
ก็ขอให้เพื่อนๆมีความสุข มีเเต่รอยยิ้ม รักเพื่อนๆนา
ช่วงนี้รุสึกว่าตัวเองทำตัวไม่ดีเลย
ถ้าทำไรไม่ดีก็ขอโทษนะ ถ้าไม่พอใจให้เขกกบาล 2 ที
เเต่เราขอตีคืน 1 ที เเค่เบาๆเอง
 เมื่อวานไปเฝ้าเพื่อนที่รพ.มาตั้ง 8 ชม.
ไปเฝ้าอะไรนานขนาดนั้นก็ม่ายรุ
หนังสือก็ไม่ได้อ่าน- -
ไปนั่งๆนอนๆคุยนู่นคุยนี่
พยาบาลเห็นก็ขำสงสัยว่าจะเหนคนไม่ป่วยกับคนป่วยนอนอยู่บนโซฟาเอาหัวชนกันมั้ง- -
เลยทำให้ไอคนที่เหมือนจะป่วยไม่ได้นอนเลย
จะดีใจหรือเสียใจดีนะเรา
คำว่า เพื่อน นี่ก็เเปลกหนักหนา ขนาดไม่เจอกันมาจะครึ่งปี
เเต่พอมาเจอกันความรู้สึกก็เหมือนเดิม ยังคงรัก ยังคงเข้าใจ เเปลกเเต่ดี
เเบบนี้หละมั้งที่เค้าเรียกความผูกพันธ์
ออ ลืมดีใจกับติงนัง ที่ได้เป็นประธานรุ่นเเล้ว
 เเต่หน้าที่ที่ยิ่งใหญ่ก็ย่อมมาพร้อมกับภาระที่ใหญ่ยิ่ง
ตั้งใจทำงานนะ อย่าเอาเเต่เตะบอล ก่าเดินไปเดินมารอบโรงเรียน
จะสอบเเล้วก็ขอให้เพื่อนๆโชคดี เดาถูกๆ ตั้งใจอ่านหนังสือนะคะ
อยากดูหนัง - - เมื่อไหร่จะสอบเสร็จนะ
August 23 เเงๆเมื่อวานมีเเข่งวิ่งอ่า
พี่เเกล้มเท่ห์มาก555 เเต่คงเจ็บน่าดู
ขอให้คนล้มเเผลหายไวไวนะ
 เลือดออกด้วย เห็นเดินกะเผลกเลย
เเต่ก็ยังเดินไปเดินมา จะเรินดี- -
August 21 ขอบใจจริงๆเรารุว่าเเกไม่ใช่พวกอ่านสเปส เขียนไปเเกก็คงไม่ได้อ่าน
เเต่ดีเเล้ว เราเเค่อยากขอบใจ...
วันนี้เป็นวันที่เราดีใจมากๆ
อุส่าเดินมาถึงสยาม กำลังจะกลับบ้าน เเต่ก็ตัดสินใจกลับไปเรียนเพราะเเม่ไม่ไปธุระละ- -
อุส่าเดินกลับร้อนมากๆนึกว่าจะไปเรียนนิติไม่ทัน
เเล้วก็ไปเรียน เสดก็มานั่งอ่านกฎหมายกับคุณชายต่อเพราะขี้เกียจรอรถติด กำนันก็เดินว่อนหายไปหายมา
อ่านๆไปสุดท้ายก็กลับบ้านตั้งเกือบทุ่มครึ่ง
ขอบคุณนะคุณชาย ที่ยอมขึ้นรถเมล์เเทนเเท็กซี่ ทั้งๆที่เเกกลับได้ขอโทษที่ทำให้ลำบาก
ขอโทษที่เราเกาะรถเมล์ไม่ดีเลยพุ่ง เเถมยังลากเเก จนทำให้เเกหัวชนเสา คงปวดน่าดู
ถ้าไม่มีเเกเราอาจทะลุกระจกหน้ารถ ตายไปเเล้ว
ขอโทษเราเหนเเกคลำหัว นวดหัวตลอด เอาน้ำร้อนประคบนะจะได้หายไวไว
เเถมพอลงจากรถยังต้องให้เเกบ่นว่าลงไม่ระวังอีกก็รถมันดันไม่จอดนี่- -
เราดีเเต่ทำให้เเกบ่น ดีนะเเกไม่เขกกบาลเราเพราะเราคงเขกเเกกลับไม่ได้หวะ มันไม่ถึง
พอลงมาก็ทำให้เเกลำบาก ห่วงเราที่ต้องเดินกลับบ้าน อีก โอ๊ยเรานี้วุ่นวาย
ทำไมเเกไม่ทิ้งเราเเล้วเรียกเท็กซี่ตั้งเเต่เตรียม เเต่มาเรียกตอนส่งเราเสร็จเรารู้ขอบคุณนะ
ขอบคุณมากๆ เราทำให้เเกเสียเวลา ลำบาก เจ็บตัว
เราคงพูดได้เเค่ ขอบใจ อย่าลืมกินข้าว ทานยาด้วยก็ดีนะ อ่านหนังสือมากๆ ห่วงตัวเองให้มากๆ
เราไม่เชื่อว่าเเกจะอยู่ตามที่หมอติงต๊องบอก
เราเชื่อว่าเเกจะอยู่รับเรื่องงี่เง่าของเราไปอีกนาน
อย่างน้อยเเกต้องให้เราตายก่อนเเกถึงจะตายได้
thank na pearn
August 20 เซง...ไอตัวขี้เกียจจะent..อยุเเล้วหนังสือหนังหาตั้งใจจะอ่านก็ไม่ได้อ่าน
ขี้เกียจอะไรอย่างนี้ ไม่ไหวเเล้ว
จะอ่านไปๆมาๆกลายเป็นดูหนัง กินนู่นกินนี่
อะไรว้า- -สรุปทั้งวันทาม อังกฤษไปได้1หน้า โอ้
เเบบนี้สงสัย....อนาคตดับเเน่ตู
ออวันนี้ดูหนัง "คนเเรกของชีวิต คนุดท้ายของหัวใจ"
ดูไปร้องให้ไปซึ้งมากๆ
August 18 ความรัก...อยากให้เพื่อนๆเเละผู้หญิงทุกคนสมหวังในความรักจัง
ไม่อยากให้เพื่อนๆได้เเต่มอง
รู้ไหม คนที่เพื่อนๆมอง เค้าจะรู้รึปล่าวว่ามีคนที่ห่วงเค้า อยากเหนหน้า
อยากรู้ว่าทำอะไร ที่ไหน กับใคร จะกินข้าวโรงไหน จะเล่นบาสรึปล่าว
จะมารึยัง คนที่เพื่อนๆชอบอะเค้าจะรู้บ้างไหม
เราได้ยินเพื่อนๆพูดถึงคนที่เพื่อนๆชอบทุกวัน
ไม่เคยมีวันไหนที่จะไม่ได้ยิน
เราชอบเวลาที่เพื่อนๆเจอพวกเค้าเพราะเพื่อนๆยิ้ม
เเต่กับเรา เรากลับไม่ค่อยชอบพวกเค้าเลย
พวกเค้าไม่เคยมารับรู้ว่าเพื่อนเรารู้สึกยังไง
ถึงมันจะไร้เหตุผลเเต่ทำไมหละ....
เราอยากให้พวกเค้ารู้จัง
มันน่าจะสลับเพศกัน เพื่อนเราจะได้มีโอกาสจีบเเทนโอกาสที่จะมอง
 ผู้ชายไม่มีวันรู้หรอกว่าการที่เป็นผู้หญิงเเล้วได้เเต่มอง
จะนั่งข้างๆก็อาย เจอหน้าก็อยากจะพูดด้วยใจจะขาด
เเต่จะพูดด้วยก็ไม่ค่อยกล้า จะเข้าไปหาก็ดูไม่ดี
บางทีเเค่หันไปเจอก็ต้องเเกล้งทำเป็นไม่เห็น
จะเเสดงออกมากก็ไม่ได้น่าเกลียดอีก
เวลาใครถามว่ารู้สึกกับเค้ายังไง ชอบเค้ารึปล่าว ก็ตอบตรงไม่ได้อีก
ความรักหนอความรัก
เหตุใดเจาจึงดลบันดาลได้เพียงนี้
สารพัดความรู้สึกที่ผู้ชายไม่รู้
จะมีผู้หญิงสักคนไหมที่พูดได้เต็มปากว่าตลอดชีวิตคุณ
ไม่เคยมองคนที่คุณเเอบชอบหรือเเอบรักเลย
August 17 สิ่งดีๆสิ่งหนึ่งวันเวลาผ่านไปเร็วจริงๆ
ชีวิต 3 ปีในเตรียมอุดมใกล้จะหมดเเล้ว
ตอนนี้ทุกอย่างดูเหมือนอนาคตที่ไม่เเน่นอน
คนเราเกิดมาเพื่อเผชิญอะไรกันเเน่นะ...
เรารู้ว่าหลายสิ่งหลายอย่างมันเปลี่ยนเเปลงไป
มันไม่มีวันกลับมาเหมือนเดิม
เเต่ถ้ามันเป็นไปได้เราก็ยังหวังให้ทุกอย่างเป็นดังเดิม
ให้ความสุขเเละมิตรภาพที่ดีกลับมา
สิ่งหนึ่งที่เราได้จากเตรียมอุดม เเละเป็นสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเรา
ก็คือ "เพื่อน"
เราอาจจะไม่ใช่เพื่อนที่ดี เเกล้งบ้าง ดื้อบ้าง ชอบทำให้ปวดหัว
เดวก็ทำให้คนนู้นคนนี้วุ่นวาย
มีเเต่เรื่อง
บางครั้งก็มองข้ามความรู้สึกคนอื่น
ข้าพเจ้าขออภัย
เราดีใจนะ ที่เรามีเพื่อนที่ดี ดีมาก ดีที่สุดน่ารักที่สุดเลย
 จะเอ็นเเล้วก็ขอให้เพื่อนๆทุกคนโชคดีนะ
ตั้งใจมากๆ
เเล้วความพยายามจะนำทางเราเอง
|
|
|
